تبليغاتX
روایت فجر

یکشنبه 1385/03/07

بچه هاي خط اول

به شيميايي ها که بي صدا مي سوزند.(عليرضا قزوه)


 


ماهياي سرخ عاشق توي حوضي از اسيدن          دلشون يه دريا درده كي مي دونه چي كشيدن


مي دوني چه دردي داره بي صدا ترانه خوندن         مي دوني چه سوزي داره تو آتيش نفس كشيدن


هدهد سبا شديم و هفت شهر عشقو گشتيم      ما نفس كم نياورديم معلومه كيا بريدن!


سينه آتيش خليله اينجا عشقه كه دليله                 ببين اين دلاي عاشق چه بهشتي آفريدن!


بچه هاي خط دوم سرشون به خاكه اما                   بچه هاي خط اول آسمونو سر كشيدن


فكر اون گلاي سرخم كه سرا رو خم نكردن             ميميرن ولي نميگن كه سراشونو بريدن


لاله ها كي گفته تنها همونايي ين كه رفتن؟            اينايي كه پر شكستن مگه كمتر از شهيدن؟

نوشته شده توسط امیر عباس در 22:54 |  لینک ثابت   •