حرف اول: روي کرد به اينترنت و وبلاگ و مهمتر از آن توجه به وبلاگ نويسان، از طرف نهاد رياست جمهوري اسلامي، في نفسه ارزشمند است. دلم مي خواهد بحث را همين جا به پايان ببرم و به صورت جدي به مسئله نپردازم، اما موضوع آن همه جدي است که اجازه مي خواهم در چند پست به آن بپردازم.

تخصيص اعتبار: نخست اينکه تا نگاه به اين مقوله جدي و حرفه اي نباشد، دستاورد آن آگر نگوييم صفر، ولي ناچيز خواهد بود. بحثي که در جلسه ي پس از افطار، در ساختمان کوثر نهاد رياست جمهوري درگرفت، فقط يک نگاه طلبکارانه را شامل نمي شد. يکي از دوستان سخن از استفاده ي مجاني از فکر را مورد نقد قرار داد و ديگري گفت که براي سامان بخشي به گروه وبلاگ نويسان بايد اعتبار تخصيص داد. من با اين دومي کاملاً موافقم. تا زماني که گروه مشاورين جوان، به عنوان خشت اول، به اين نتيجه نرسند که بايد به نحوي از وبلاگ نويساني که حرکتشان به حال ايران عزيز مفيد است حمايت کرد، چيدن خشت هاي ديگر کج بردن ديوار تا ثريا است. واضح است که يک وبلاگ نويس حرفه اي روزانه چند ساعت وقت مفيد و انرژي خود را صرف وبلاگ نويسي و پي گيري هاي جانبي مي کند. اين چند ساعت را مي تواند براي امرار معاش استفاده کند که در حالت فعلي از دست داده است. از طرفي هزينه ي تلفن و اکانت را نيز متقبل شده است.

تهديدهاي پيش رو: اگر بحث تخصيص اعتبار جدي گرفته نشود، ادامه ي فعاليت وبلاگ نويس، از منظر ملي، دچار چند تهديد مي شود: نخست اينکه هر آن بايد منتظر دل سرد شدن وبلاگ نويس و خداحافظي او با دنياي وبلاگ شد. اتفاقي که معمولاً رخ مي دهد و هر از چند گاهي شاهد وداع يکي از وبلاگ نويسان فعال هستيم. نکته دوم اينکه ممکن است وبلاگ نويس فقط به دغدغه هاي شخصي (دلي) خودش بپردازد و لزوماً تمام دغدغه هاي شخصي مفيد به حال کشور نيست. در حالي که همين فرد توانايي هايي دارد که اگر ببيند بهاي آن – ولو مختصر – پرداخته مي شود، استعداد و توان خود را در جهت ملي به کار مي گيرد. نکته سوم اينکه ممکن است وبلاگ نويس جذب جريان هاي انحرافي اي گردد که نتيجه ي آن چيزي جز خسارت براي کشور عزيزمان به بار نياورد. و البته نکات ديگري را نيز مي توان برشمرد.

چرا هزينه نکنيم؟ بحث ديگر اينکه به 3 دليل متقن بايد به اين امر پرداخت: 1- وقت، هزينه ها و کار وبلاگ نويس ارزشمند و قيمتي است. 2- اعتبار لازم در اين زمينه قابل تخصيص است و دولت محترم فقير نيست. 3- وبلاگ نويس به اين اعتبار نياز دارد. هر کدام از اين 3 گزينه اگر به نظر شما اشتباه است، حق داريد که به اين مسئله بي توجهي کنيد.

حرف آخر: آقاي بابايي، آقاي منصوري، آقاي زرگر، آقايان گروه مشاورين جوان که رئيس جمهور اصولگرا و مردمي به شما اعتماد کرده اند تا اين مجموعه را هدايت کنيد!ديديد که در جلسه چگونه فضاي بحث آکنده از اعتبار ريالي شد و چگونه مي توانيد چشمان مبارک را به روي اين مهم ببنديد و در رؤيا گمان کنيد که با يک اشاره از طرف شما وبلاگ نويسان با جان و دل و بدون کمترين مشکلي توقعات شما را برآورده سازند؟!لطفاً به منطق اين نوشتار و پشتوانه ي فکري و اجرايي آن فکر کنيد و در آينده کار را با قوت، جديت و اخلاص پي گيري نماييد و مطمئن باشيد که من از موضع شما و براي پيش برد اهداف ارزشمندتان مورد را طرح کردم و نه از منظر يک وبلاگ نويس که دوستان مي دانند کمبود شغل ندارم.

پي نوشت: در اين باره باز هم خواهم نوشت.